هر آنچه باید درباره گوگل بدانید

 از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برای دیگر کاربردها، گوگل (ابهام‌زدایی) را ببینید.

شرکت گوگل

Google LLC

Google 2015 logo.svg

نوع شرکت تابعه

صنعت

اینترنت

رایانش ابری

نرم‌افزار

سخت‌افزار رایانه

هوش مصنوعی

تبلیغات

پیشینیان Google Inc. (۱۹۹۸ تا ۲۰۱۷)

بنا نهاده ۴ سپتامبر ۱۹۹۸؛ ۲۳ سال پیش در منلو پارک، کالیفرنیا

بنیانگذاران لری پیج، سرگئی برین

دفتر مرکزی مانتین ویو، کالیفرنیا

محدودهٔ فعالیت سراسر جهان

افراد کلیدی ساندر پیچای (مدیر عامل)

روث پورت (مدیر ارشد مالی)

محصولات فهرست محصولات گوگل را ببینید.

درآمد ۶۶ میلیارد دلار (۲۰۱۴)

سود ناخالص ۱۶٫۵ میلیارد دلار (۲۰۱۴)

سود خالص ۱۴٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۴)

مجموع دارایی ۱۳۳٫۱۳۱ میلیارد دلار (۲۰۱۴)

تعداد کارکنان ۱۱۴٬۰۹۶ (سه‌ماه سوم ۲۰۱۹)[۱]

مادر مستقل (۱۹۹۸–۲۰۱۵)

آلفابت (۲۰۱۵–تاکنون)

شرکت‌های وابسته یوتیوب، دابل‌کلیک، اندروید، پیک‌نیک (وبگاه)، ادموب، نست‌لبز

وبگاه

https://harchizio.blogspot.com/

google.com

گوگل (به انگلیسی: Google) یک شرکت آمریکایی فعال در حوزهٔ فناوری اطلاعات شامل جستجوی اینترنتی، رایانش ابری و تبلیغات، نرم‌افزار و سخت‌افزار است. این شرکت توسط لری پیج و سرگئی برین تأسیس شد که هر دوی آن‌ها در دانشگاه استنفورد به عنوان دانشجوی دکترا حضور داشتند و با نام «مردان گوگل» شناخته می‌شدند.[۲][۳][۴] گوگل ابتدا به عنوان یک شرکت خصوصی در ۴ سپتامبر ۱۹۹۸ ثبت شد و فروش اولیه سهام آن در ۱۹ اوت ۲۰۰۴ انجام شد. لری پیج و سرگئی برین و اریک اشمیت قبول کردند که به مدت بیست سال، یعنی تا سال ۲۰۲۴ در کنار هم کار کنند.[۵] هدف گوگل از آغاز «سازماندهی کردن اطلاعات جهان و دسترس‌پذیر کردن آن‌ها برای عموم» بود،[۶] و شعار غیررسمی شرکت (که توسط مهندس گوگل امیت پاتل ابداع شد[۷] و توسط پل بوچهیت از آن حمایت شد) «شرور نباشید» (به انگلیسی: Don't Be Evil) بود.[۸][۹] در سال ۲۰۰۶ شرکت به محل جدید و کنونیش در مانتین ویو، کالیفرنیا منتقل شد.[۱۰] در سال ۲۰۱۵، گوگل قسمت‌های مختلف خود را به صورت شرکت خوشه‌ای آلفابت سازماندهی کرد. گوگل اکنون بزرگ‌ترین زیرمجموعه‌ی آلفابت است.

گوگل بر گرفته شده از واژهٔ گوگول[۱۱] که به معنی «یک عدد یک و صد صفر جلوی آن» است که گونه‌ای شعار و در واقع مقصود موضوع است.[۱۲] بدین معنی که گوگل قصد دارد تا خدمات، اهداف و اطلاع‌رسانی و اطلاعات خود را تا آن مقدار در وب در جهان گسترش دهد.[۱۳][۱۴] گوگل به‌طور تخمینی دارای بیش از یک میلیون سرور در سراسر جهان است،[۱۵] و روزانه بر روی بیش از یک میلیارد درخواست جستجو[۱۶]، و حدود ۲۴ پتابایت داده تولید شده توسط کاربران پردازش انجام می‌دهد.[۱۷][۱۸] نتیجه رشد سریع گوگل از بدو ثبت شدن شرکت، زنجیره‌ای از محصولات، خرید و شراکت با شرکت‌های دیگر بود. این شرکت محصولات اینترنتی سودمندی مانند خدمت ایمیل جی‌میل و شبکه‌های اجتماعی گوگل+ را به کاربران خود پیشنهاد می‌دهد. محصولات گوگل به ابزارهای رومیزی نیز توسعه پیدا کرد، با برنامه‌هایی مانند مرورگر وب گوگل کروم، سازماندهی و ویرایشگر تصاویر پیکاسا و پیام‌رسان فوری گوگل تاک. گوگل سازنده پرکاربرترین سیستم‌عامل موبایل جهان، اندروید و سیستم‌عامل گوگل کروم نیز است.[۱۹]

الکسا اینترنت وبگاه گوگل در آمریکا (google.com) را به عنوان پربازدیدترین وبگاه اینترنت در فهرستش قرار داده‌است، همچنین وبگاه‌های گوگل در کشورهای دیگر مانند هند google.co.in (که در رتبه چهاردهم قرار دارد) به عنوان پربازدیدترین وبگاه در هند یا google.co.uk به عنوان پربازدیدترین وبگاه در بریتانیا و خیلی وبگاه‌های دیگر آن پربازدیدترین در کشور خود هستند و در فهرست برترین صد وبگاه جهان قرار دارند. دیگر متعلقات گوگل مانند یوتیوب (رتبه سوم در الکسا) یا بلاگر (رتبه ششم در الکسا) و اورکات نیز در این فهرست قرار دارند.[۲۰] گوگل همچنین توسط برندز به عنوان دومین برند باارزش جهان شناخته شده‌است.[۲۱] شکل تجارت کنونی گوگل و خدماتی که ارائه می‌دهد باعث انتقاد از این شرکت در موضوعاتی مانند حریم، حق تکثیر، و سانسور شده‌است.[۲۲][۲۳]

محتویات

۱ تاریخچه

۱.۱ آغاز به کار

۱.۲ جذب سرمایه و رشد شرکت

۱.۳ عرضه اولیه سهام و گسترش زیرمجموعه‌ها

۱.۴ تأسیس آلفابت و تجدید سازمان

۲ شرکت و کارکنان

۲.۱ کارمندان

۲.۲ مدیران

۲.۳ گوگل‌پلکس

۲.۴ زیرمجموعه‌ها

۳ محصولات و خدمات

۳.۱ موتور جستجو

۳.۲ گوگل کروم

۳.۳ اندروید و پیکسل

۳.۴ رسانه‌ها و شبکه‌ها

۳.۵ جی‌میل

۳.۶ یوتیوب

۳.۷ پروژه گیمینگ

۴ درآمد

۴.۱ تبلیغات

۴.۲ سهام

۴.۳ موتور جستجو

۵ مشکلات امنیتی

۶ رابطه گوگل با ایران

۶.۱ حمله به کاربران ایرانی

۶.۲ وبلاگ رسمی گوگل به زبان فارسی

۶.۳ حذف و تحریف نام خلیج فارس

۷ لوگوی صفحهٔ جستجو

۷.۱ لوگوهای مرتبط با ایران

۸ جستارهای وابسته

۹ منابع

۱۰ پیوند به بیرون

تاریخچه

آغاز به کار

نخستین سرور گوگل که در آن از سخت‌افزار ساده و کم‌خرجی استفاده کرد[۲۴]

لری پیج و سرگی برین دو دانشجوی رشته علوم رایانه در دانشگاه استنفورد بودند که در سال ۱۹۹۵ بر روی پروژه‌ای با نام بک‌راب کار می‌کردند که این پروژه پژوهشی در واقع آغازی برای به وجود آمدن گوگل بود. آن‌ها توانستند الگوریتمی (که سپس رتبه صفحه نامیده شد) را برای رتبه‌بندی صفحه‌های جستجو شده اینترنتی به وجود بیاورند.[۲۵] آن‌ها نام پروژه خود را بک‌راب گذاشته بودند زیرا موتور جستجوگر آن‌ها لینک‌های پشتیبانی وبگاه‌ها را بررسی می‌کرد و بر همان مبنا میزان اهمیت آن‌ها را در نتایج جستجو تعیین می‌کرد. در همان زمان وبگاهی دیگر با نام رنک‌دکس با روشی مشابه نیز کار می‌کرد. موتور جستجوگری که توسط این دو طراحی شد ابتدا با دامنه google.stanford.edu در اوت ۱۹۹۶ در شبکه خصوصی دانشگاه استنفورد آغاز به کار کرد[۲۵][۲۶] و در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۹۷ با دامنه google.com به ثبت رسید.[۲۷]

https://harchizio1.blogspot.com/

گوگل برگرفته‌شده از واژهٔ گوگول به معنی «عدد یک به همراه صد صفر» است که توسط میلتون سیروتا برادرزادهٔ ادوارد کاسنر ریاضی‌دان آمریکایی اختراع و در کتاب «ریاضیات و تخیل» نوشته شده‌است.[۲۸] هدف بنیانگذاران گوگل از انتخاب این واژه، نشان دادن این موضوع بود که موتور جستجوی مورد نظر آن‌ها قرار است که جستجو را در انبوهی از اطلاعات به انجام رساند.[۲۹] در سپتامبر ۱۹۹۸ نخستین دفتر کار گوگل راه‌اندازی شد و این شرکت رسماً به ثبت رسید.[۱۳][۳۰] در واقع نخستین دفتر کار گوگل در پارکینگ خانهٔ سوزان ووجیتسکی (که از دوستان آن‌ها بود) در منلو پارک، کالیفرنیا قرار داشت.[۳۱][۳۲] سوزان پس از آن به فعالیت در شرکت گوگل پرداخت و شانزدهمین کارمند گوگل شد. پس از آن توانست به مراتب بالاتر برسد و در پایان در سال ۲۰۱۴ مدیرعامل یوتیوب (از بزرگ‌ترین زیرمجموعه‌های گوگل) شد.[۳۳]

جذب سرمایه و رشد شرکت

نخستین بودجه گوگل در اوت ۱۹۹۸ توسط اندی بکتولشیم، مؤسس سان مایکروسیستمز که به مقدار ۱۰۰ هزار دلار بود به گوگل داده شد و این در حالی بود که این شرکت هنوز ثبت نشده بود.[۲۴] در همان زمان گوگل همچنین از چند سرمایه‌گذار دیگر توانست مبالغی دریافت کند. جف بیزوس مؤسس شرکت آمازون و استاد دانشگاه رشته رایانه در دانشگاه استنفورد، و رام شریرام هر کدام مبلغ ۲۵۰ هزار دلار در گوگل سرمایه‌گذاری کردند. سپس که گوگل به یک شرکت سهامی عام تبدیل شد، ارزش این سرمایه به بیش از ۲۸۰ میلیون دلار رسیده بود.[۳۴][۳۵] دیوید شریتون که از کارآفرینان آن زمان بود نیز ۱۰۰ هزار دلار در گوگل سرمایه‌گذاری کرد.[۳۶] پس از جمع‌آوری همه این مبالغ، گوگل توانست ۱ میلیون دلار سرمایه جمع کند که با به‌کارگیری آن بالاخره قادر بود فروشگاهی را در منلو پارک، کالیفرنیا افتتاح کند.[۳۷]

در اوایل سال ۱۹۹۹ در حالی که برین و پیج که هنوز در حال تحصیل بودند، به این نتیجه رسیدند که موتور جستجویی که آن‌ها به وجود آوردند وقت بسیاری از امور دانشگاهی آن‌ها را اشغال کرده‌است. آن‌ها نزد شخصی با نام جورج بل که مدیرعامل شرکت موتور جستجوی اکسایت رفتند و او را ترغیب کردند تا گوگل را به ۷۵۰ هزار دلار از آن‌ها بخر، اما او این پیشنهاد را نپذیرفت و مبلغی بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ هزار دلار را به آن‌ها پیشنهاد داد.[۳۸] در مارس ۱۹۹۹ این شرکت به پالو آلتو، کالیفرنیا منتقل شد[۳۹] که بیشتر شرکت‌های استارت‌آپ سیلیکون‌ولی کار خود را از آنجا آغاز کردند.[۴۰] گوگل در ۷ ژوئن ۱۹۹۹ اعلام کرد که قصد دارد تا سرمایه شرکت را به ۲۵ میلیون دلار افزایش دهد[۴۱] و سرمایه‌گذاران عمده‌ای همچون کلاینر پرکینس و سکویا کپیتال در این افزایش سرمایه شرکت داشتند.[۴۲]

در ژوئن ۲۰۰۰ اعلام شد که گوگل قرار است به عنوان موتور جستجوی پیش‌فرض وبگاه یاهو! انتخاب شود که در آن زمان پربازدیدترین وبگاه در اینترنت بود و تا پیش از آن از اینکتومی به عنوان موتور جستجوی خود استفاده می‌کرد.[۴۳][۴۴] در سال ۲۰۰۱ سرمایه‌گذاران گوگل به این نتیجه رسیدند که این شرکت به یک مدیریت قوی نیازمند است و به همین دلیل اریک اشمیت را به عنوان مدیرعامل و سرپرست شرکت برگزیدند[۴۵] در سال ۲۰۰۳، گوگل یکی از ساختمان‌های سیلیکون گرافیکس در مانتین ویو را اجاره کرد[۴۶] این ساختمان سپس با نام گوگل‌پلکس شناخته شد که برگرفته‌شده از واژه گوگول‌پلکس بود. گوگل سه سال بعد این ساختمان را به مبلغ ۳۱۹ میلیون دلار خریداری کرد.[۴۷] واژه گوگل پس از مدتی به یکی از مداخل فرهنگ‌های زبان انگلیسی افزوده شد که به معنی «جستجوی واژه‌ای در وبگاه گوگل برای یافتن اطلاعات» تعریف شد. در ژوئن ۲۰۰۶، واژه گوگل به فرهنگ آکسفورد[۴۸] و در ژوئیه ۲۰۰۶ به فرهنگ مریم-وبستر افزوده شد.[۴۹]

عرضه اولیه سهام و گسترش زیرمجموعه‌ها

اریک اشمیت، مدیرعامل پیشین گوگل و مدیر اجرایی کنونی آلفابت

عرضه اولیه سهام گوگل، در ۱۹ اوت ۲۰۰۴ صورت گرفت و این شرکت سهام ۱۹٬۶۰۵٬۰۵۲تایی را با قیمت ۸۵ دلار برای هر سهم را پیشنهاد داد.[۵۰] در آن زمان پیج و برین و اشمیت با هم به توافق رسیده بودند که برای ۲۰ سال (یعنی تا سال ۲۰۲۴) در کنار یکدیگر فعالیت داشته باشند.[۵۱] سهام با به‌کارگیری سامانه‌ای که توسط مورگان استنلی و کردیت سوئیس طراحی شده بود به مزایدهٔ آنلاین گذاشته شد.[۵۲][۵۳] فروش ۱٫۶۷ میلیارد دلاری سهام گوگل، سرمایه این شرکت را به بیش از ۲۳ میلیارد دلار رساند.[۵۴]بیش از ۲۷۱ میلیون سهم از سهام تحت کنترل گوگل باقی‌مانده بود و بسیاری از کارمندان گوگل میلیونرهای روی کاغذ شدند. یاهو!، یکی از رقبای گوگل، نیز سود کرد، چرا که تا پیش از عرضه اولیه، ۸٫۴ میلیون سهم از گوگل در اختیار یاهو بود.[۵۵]

در اکتبر ۲۰۰۶، گوگل اعلام کرد که شرکت یوتیوب را به ارزش ۱٫۶۵ میلیون دلار خریداری کرده‌است و ان معامله در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۶ نهایی شد.[۵۶][۵۷] در ۱۳ آوریل ۲۰۰۷ گوگل با دابل‌کلیک به توافق رسید و این شرکت را به مبلغ ۳٫۱ میلیارد دلار خریداری کرد.[۵۸] سهام پس از عرضهٔ اولیه عملکرد خوبی داشت و در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ به مرز ۷۰۰ دلار رسید[۵۹] و دلیل اصلی آن فروش و درآمد بسیار بالا در قسمت تبلیغات اینترنتی بود.[۶۰] اکنون این شرکت در فهرست شرکت‌های نزدک و تحت نام GOOG قرار دارد و در بورس فرانکفورت با نام GGQ1 داد و ستد می‌شود.[۶۱]

در ۱۵ اوت ۲۰۱۱ گوگل با خرید موتورولا موبیلیتی به مبلغ ۱۲٫۵ میلیارد دلار، بزرگترین معامله خود را انجام داد.[۶۲] موتورولا موبیلیتی که در ژانویه ۲۰۱۱ از موتورولا جدا شده بود، تا پیش از آن در ساخت گوشی‌های تلفن همراه با سیستم عامل اندروید با گوگل همکاری می‌کرد و گوگل با خرید آن توانست صاحب امتیاز اختراعات بی‌شمار این شرکت بشود.[۶۳] در واقع گوگل با این کار قصد داشت تا به مجادلاتی که پیرامون اختراعات تلفن همراه و فناوری‌های بی‌سیم وجود داشت با دیگر شرکت‌ها (از جمله اپل و مایکروسافت[۶۴]) پایان دهد[۶۵] و بتواند سیستم عامل اندروید را همچون گذشته به صورت رایگان به عموم عرضه کند.[۶۶] البته گوگل در پایان در ژانویه ۲۰۱۴ موتورولا را با قیمت ۲٫۹ میلیارد دلار به شرکت لنوو فروخت.[۶۷]

https://harchizio2.blogspot.com/

تأسیس آلفابت و تجدید سازمان

گوگل که در انتهای سال مالی ۲۰۱۱ توانسته بود ۳۷ میلیارد دلار برای شرکت سودآوری کند، این رقم را در پایان سال ۲۰۱۲ به ۵۰ میلیارد دلار رسانده بود.[۶۸] گوگل همچنان به خرید زیرمجموعه‌های دیگر ادامه داد و در ژوئن ۲۰۱۳ نرم‌افزار اسرائیلی ویز را به مبلغ ۹۶۶ میلیون دلار خریداری کرد و اجازه نداد تا اپل و فیس‌بوک که پیش از این اظهار تمایل برای خرید ویز کرده بودند، صاحب این شرکت شوند.[۶۹] علاوه بر ویز، ۱۵ شرکت دیگر توسط گوگل در سال ۲۰۱۳ خریداری شد که ارزش آن‌ها به ۳۴۴ میلیون دلار می‌رسید.[۶۹] گوگل صاحب نرم‌افزار دیگری به نام گوگل مپس بود که عملکردی مشابه با ویز داشت، با این حال گوگل از قابلیت‌های جستجوی گوگل در ویز استفاده کرد و همچنین از قابلیت‌های به‌روز رسانی ترافیک در نقشه ویز در گوگل مپس استفاده نمود.[۷۰]

در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۳، گوگل اعلام کرد که قصد دارد شرکتی با نام کالیکو تأسیس کند که در زمینه بهداشت و سلامت فعالیت دارد و ریاست این شرکت بر عهدهٔ یکی از مدیران پیشین شرکت اپل با نام آرتور لوینسون بود.[۷۱] در ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۱۴ شرکت دیپ‌مایند را پیش‌تر در دسامبر ۲۰۱۲ قرار بود توسط فیس‌بوک خریداری شود را به مبلغ ۴۰۰ میلیون دلار خریداری کرد. این شرکت خصوصی در لندن واقع بود و در زمینهٔ هوش مصنوعی فعالیت می‌کرد و در فعالیت‌های گوگل در زمینهٔ هوش مصنوعی و رباتیک بسیار مؤثر بود.[۷۲][۷۳] علاوه بر آن، گوگل در آن زمان خریداری کرد می‌توان به بیت‌اسپین (که در توسعه سیستم عامل اندورید فعالیت داشت) و ایمپرمیوم (که در زمینه امنیت نرم‌افزار فعالیت داشت) اشاره کرد.[۷۳] همچنین شرکتی دیگر با نام نست‌لبز را در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴ به مبلغ ۳٫۲ میلیارد دلار خریداری و سپس از آن در یکی از محصولات خود به نام گوگل نست استفاده کرد.[۷۴] گوگل پیشرفت خوبی در طول آن مدت داشت و همین باعث شد که ارزش این شرکت در بازار به مقدار بالایی برسد و به دومین شرکت باارزش جهان (پس از اپل) در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ تبدیل شود[۷۵][۷۶][۷۷] و ارزش آن به ۱۳۳ میلیارد دلار برسد.[۷۸]

در ۱۰ اوت ۲۰۱۵ گوگل اعلام کرد که گوگل به دنبال تجدید سازمان است و قرار است یک شرکت هلدینگ به نام آلفابت را تأسیس کند و زیرمجموعه‌های گوگل را به آلفابت منتقل کند.[۷۹] این خبر را لری پیج (مدیرعامل وقت گوگل) نیز در وبلاگش اعلام کرد.[۸۰] آلفابت شامل زیرمجموعه‌های گوگل از جمله گوگل ایکس، کالیکو، گوگل نست، فیبر و … می‌شد.[۸۱][۸۲][۸۳] سوندار پیچای که مدیر بخش محصولات گوگل بود، به عنوان مدیرعامل گوگل انتخاب و جایگزین لری پیج شد. در مقابل لری پیج و سرگئی برین که مؤسسان گوگل بودند، ریاست شرکت آلفابت را بر عهده گرفتند.[۸۴][۸۵] با این تغییر ساختاری، آلفابت به یکی از بزرگترین شرکت‌های فناوری اطلاعات و همچنین یکی از گران‌ترین شرکت‌های جهان مبدل شد.[۸۶][۸۷] پیج و برین که از مؤسسان شرکت آلفابت بودند و ریاست این شرکت را نیز بر عهده داشتند، در دسامبر ۲۰۱۹ از سمت خود کناره‌گیری کردند و مدیریت این شرکت را به مدیرعامل وقت گوگل یعنی سوندار پیچای سپردند، اما این دو همچنان از سهام‌داران عمده و اعضای هیئت مدیرهٔ آلفابت باقی ماندند.[۸۸]

شرکت و کارکنان

The Googleplex

گوگل‌پلکس، ساختمان اصلی و بزرگترین فضای گوگل

گوگل از جهت فرهنگ شرکت‌داری غیررسمی و خودمانی خود شناخته شده‌است. در فهرست بهترین شرکت‌های برای کار در مجله فورچون، گوگل در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در رتبهٔ نخست و در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ چهارم بود.[۸۹] فلسفهٔ شرکت گوگل بر پایه اصولی خودمانی همچون «شما می‌توانید بدون شرارت پول به دست آورید»، «شما می‌توانید بدون کت و شلوار جدی باشید» و «کار کردن باید چالش‌انگیز و چالش باید شوخی و سرگرمی باشد» استوار است.[۹۰]

کارمندان

سهام گوگل پس از عرضهٔ اولیه در بازار بورس، رشد بالایی داشت و سودآوری چشمگیری را برای کارمندان قدیمی‌اش به ارمغان آورد.[۹۱] پس از عرضهٔ اولیه، مؤسسان شرکت (لری پیج و سرجئی برین) و مدیرعامل آن (اریک اشمیت) درخواست کردند که حقوقشان به ۱ دلار کاهش یابد. شرکت وگل پس از آن، پیشنهادهای افزایش حقوق به این سه نفر داده بود که توسط آن‌ها مورد قبول واقع نشد، زیرا آن‌ها در این مدت از طریق سهام گوگل سود خود را می‌برده‌اند. تا پیش از سال ۲۰۰۴ اشمیت ۲۵۰ هزار دلار در سال و پیج و برین هر کدام ۱۵۰ هزار دلار در سال درآمد داشتند، این در حالی بود که ارزش سهام اشمیت پس از عرضه اولیه به ۵ میلیارد دلار و دو نفر دیگر هر یک به ۱۲ میلیارد دلار رسیده بود.[۹۲]

در سال ۲۰۰۷ و اوایل ۲۰۰۸ چندین مدیر اجرایی درجه یک، گوگل را ترک گفتند. در اکتبر ۲۰۰۷ مدیر امور مالی یوتیوب، گیدئون لو[۹۳] به همراه بنجامین لینگ مهندس عالی‌رتبه[۹۴] به فیسبوک ملحق شدند. در مارس ۲۰۰۸ شریل سندبرگ، مدیر قسمت فروش آنلاین، سمت جدید خود را در فیسبوک به عنوان مدیر اجرایی آغاز کرد،[۹۵] در ۴ آوریل ۲۰۱۱ لری پیج به عنوان مدیرعامل منتسب شد و اریک اشمیت مدیر اجرایی گوگل شد.[۹۶] از تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۱۵ تا کنون، سوندار پیچای سمت مدیر عامل اجرایی این شرکت را به عهده دارد.

گوگل به عنوان یک عامل ترغیب، سیاستی با نام «استراحت ابتکاری» (Innovation Time Off) در شرکتش به وجود آورد، که در آن مهندسان ۲۰٪ از زمان کار خود را به پروژه‌هایی اختصاص می‌دهند که به آن‌ها علاقه دارند. شماری از خدمات جدیدتر گوگل از جمله جی‌میل، گوگل نیوز، اورکات و ادسنس در اصل از همین ایده به وجود آمده‌اند.[۹۷] در یکی از سخنرانی‌های دانشگاه استنفورد، مریسا مایر، معاون قسمت محصولات جستجوی گوگل، بیان داشت که نیمی از محصولات جدیدی که به نمایش در می‌آیند همه در زمان استراحت ابتکاری به وجود آمده‌اند. در مارس ۲۰۱۱ شرکت مشاور یونیورسام اطلاعاتی نمایش داد که در آن گوگل در رأس فهرست کارفرمایان ایده‌آل قرار داشت و در آن ۲۵ درصد از ۱۰۰۰۰ جوان متخصصی که در نظرسنجی شرکت کرده بودند گوگل را انتخاب کرده بودند.[۹۸]

مدیران

اریک اشمیت با سرگی برین و لری پیج (از چپ به راست) در سال ۲۰۰۸

ابتدای تأسیس گوگل در سال ۱۹۹۸ تا اوت ۲۰۰۱، لری پیج مدیر ارشد اجرایی گوگل بود و پس از آن، این پست را به اریک اشمیت سپرد.[۹۹] اگر چه اریک اشمیت اسماً مدیریت گوگل را بر عهده داشت، اما لری پیچ همچنان در مدیریت این شرکت نقش داشت و برخی کارهای کلیدی در این شرکت رو شخصاً انجام می‌داد.[۹۹] برای نمونه، پیج در سال ۲۰۰۵ اقدام به خرید اندروید به مبلغ ۵۰ میلیون دلار کرد و این عمل را بدون مشورت با اشمیت انجام داد.[۱۰۰] نمونهٔ دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد، استخدام توسعه‌دهندگان موزیلا فایرفاکس در سپتامبر ۲۰۰۸ بود که توسط لری پیج و سرگی برین و به پیشنهاد سوندار پیچای، مدیر محصولات وقت صورت گرفت و اشمیت با این تصمیم مخالف بود. این عمل در پایان به معرفی محصول جدیدی با نام کروم صورت گرفت که توانست بازار مرورگرهای اینترنتی را از آن خود کند و این موفقیت، یکی از عوامل به شهرت رسیدن سوندار پیچای بود و سپس به مدیر عامل شدن او کمک کرد.[۹۹]

https://harchizio3.blogspot.com/

در ژانویهٔ ۲۰۱۱، لری پیج دوباره پست مدیر ارشد اجرایی را از اریک اشمیت پس گرفت و سرگی برین نیز ریاست هیئت مدیره را بر عهده گرفت و این دو در اوت ۲۰۱۵ تصمیم به تجدید سازمان کردن این شرکت کردند و آلفابت را تأسیس و گوگل را یکی از زیرمجموعه‌های آلفابت کردند. این تغییر، مقدمه‌ای برای مدیریت سوندار پیچای بود و پس از آن، چهرهٔ لری پیج کمتر در رسانه‌ها دیده می‌شد.[۹۹] پیچای از اوت ۲۰۱۵ تاکنون مدیر ارشد اجرایی گوگل بوده‌است و پیج و بری نیز به عنوان مدیر ارشد اجرایی و رئیس هیئت مدیرهٔ آلفابت فعالت دارند.[۹۹]

در گوگل اشخاص ایرانی نیز پست‌های کلیدی و مدیریتی در این شرکت داشته‌اند، از جمله امید کردستانی که در سال ۱۹۹۹ از شرکت نت‌اسکیپ به گوگل پیوست و پست‌هایی همچون مشاور ارشد مدیر عامل گوگل و نایب‌رئیس ارشد بخش فروش را در این شرکت داشت. او در سال ۲۰۰۹ گوگل را ترک و دوباره در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۴ به این شرکت پیوست. او همچنین در تغییر ساختار این شرکت و تأسیس آلفابت نقش داشت و پس از تأسیس این شرکت، به عنوان مشاور ارشد در آلفابت مشغول به فعالیت شد.[۱۰۱] او در اکتبر ۲۰۱۵ گوگل را ترک کرد به عنوان رئیس هیئت مدیرهٔ توییتر منصوب شد.[۱۰۲]

سالار کمانگر از دیگر افراد ایرانی بود که در سال ۱۹۹۹ به عنوان نهمین کارمند گوگل استخدام شد و پس از دو سال به عنوان مدیر عامل یوتیوب منصوب شد[۱۰۳] و تا فوریه ۲۰۱۴ در این سمت باقی ماند تا اینکه سوزان ووجیتسکی (که شانزدهمین کامند استخدام‌شده در گوگل بود، جایگزین وی گردید.[۱۰۴] کمانگر نخستین طرح تجاری گوگل را ارائه داد و مدیریت محصولات پرشماری از جمله جیمیل را بر عهده داشت.[۱۰۵]

گوگل‌پلکس

زمین گوگل‌پلکس و چمن‌هایی که توسط گله‌های بز کوتاه می‌شوند

مقالهٔ اصلی: گوگل‌پلکس

ساختمان اصلی گوگل در مانتین ویو، کالیفرنیا قرار دارد و با نام «گوگل‌پلکس» شناخته می‌شود. واژه گوگل‌پلکس خود آمیختهٔ دو واژهٔ گوگل و کامپلکس (به معنای مجتمع و پیچیده) است و در اینجا منظور بدین موضوع اشاره دارد که اجتماعی بسیاری از ساختمان‌های گوگل در آنجا حضور دارند. سالن ورودی آنجا مزین به یک پیانو، شماری سرور قدیمی، و جستارهای تحقیقاتی یک پروژه بر روی دیوار است. تالار ورودی آنجا مملو از توپ‌های ورزشی و دوچرخه‌ها است. هر کارمندی می‌تواند وارد قسمت تفریحی شرکت شود که دارای ماشین پایی، رختکن، لباسشویی و خشک‌کن، اتاق ماساژ، بازی‌های ویدئویی، فوتبال دستی، پیانو، میز بیلیارد و پینگ‌پنگ است. علاوه بر اتاق تفریح، در آنجا اتاق‌هایی دارای غذا و نوشیدنی نیز وجود دارد.[۱۰۶]

در سال ۲۰۰۶ گوگل به دفتر ۲۸٫۹۰۰ متر مربعی خود در خیابان هشتم منهتن، نیویورک سیتی منتقل شد.[۱۰۷] این دفتر اختصاصاً برای گوگل ساخته شده بود و هم‌اکنون بزرگترین تیم تبلیغاتی آن در آنجا مستقر هستند.[۱۰۷] در سال ۲۰۰۳ گروهی از مهندسین به آنجا اضافه شد که مسئولیت بیش از ۱۰۰ پروژه مهندسی از جمله گوگل مپ و گوگل اسپریدشیت و… را بر عهده داشتند. تخمین زده می‌شود که این ساختمان ۱۰ میلیون دلار در سال به عنوان کرایه برای گوگل هزینه برمی‌دارد و شباهت بسیاری در طراحی با مرکز آن در مانتین ویو دارد، و شامل فوتبال دستی، هاکی، میز تنیس و بازی‌های ویدئویی هست. در نوامبر ۲۰۰۶ گوگل ارت کارنگی ملون در پیتسبورگ را افتتاح کرد و در آنجا بر روی مسائل خرید و فروش و تبلیغات و برنامه‌هایی برای تلفن‌های هوشمند تمرکز داشت.[۱۰۸][۱۰۹] علاوه بر این‌ها، دفاتری در سراسر جهان دارد و دفاتر آن در آمریکا نیز شامل آتلانتا، آستین، بولدر، سان فرانسیسکو، سیاتل، و واشینگتن، دی.سی. است.

مجسمه‌ای در شرکت گوگل که نمایانگر شعار «شرور نباشید» است

گوگل به مسیری پیش می‌رود که تضمین می‌کند اعمالی که انجام می‌دهد برای طبیعت مفید هستند. در سال ۲۰۰۶ شرکت اعلام کرد که قصد دارد صدها باتری خورشیدی نصب کرده و تا ۱٫۶ مگاوات نیروی برق تولید کند که با این میزان حداقل ۳۰٪ انرژی برق مورد نیاز فضای آنجا تأمین می‌شود.[۱۱۰] این سامانه، بزرگترین سامانه تولید انرژی خورشیدی است که تاکنون در آمریکا ساخته شده‌است.[۱۱۰] به علاوه، گوگل در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد که برای کوتاه نگه داشتن حجم چمن‌زارهای اطراف گوگل‌پلکس گله‌هایی از بز را در آنجا قرار داده‌است و با این کار از احتمال آتش‌سوزی بوته‌های فصلی جلوگیری می‌کند.[۱۱۱][۱۱۲] ایده اصلی کوتاه کردن چمن‌ها توسط بزها در اصل الهام گرفته از آر.جی. ویدلار، یکی از مهندسان نشنال سمی‌کنداکتر بود.[۱۱۳] با این وجود، گوگل در مجله هارپر متهم به یک «انرژی خور» شد و همچنین متهم به به‌کارگیری شعار «شرور نباشید» شد و اینکه صرفه جویی که در انرژی می‌کند در مقابل انرژی که واقعاً نیاز دارد و مصرف می‌کند مقدار کمی‌است و برای پوشاندن این موضوع این کار را می‌کند.[۱۱۴]

زیرمجموعه‌ها

گوگل تاکنون بیش از صد شرکت بزرگ را خریداری کرده که بیشتر آن‌ها در ایالات متحده و در منطقه خلیج سانفرانسیسکو واقع شده‌اند. فهرستی از مهم‌ترین این شرکت‌ها را در زیر می‌بینید:

موتور جستجو

نخستین صفحهٔ اصلی گوگل که در سال ۱۹۹۸ طراحی شد. علت ظاهر ساده این صفحه در این بود که مدیران گوگل دانشی از کدهای HTML نداشتند و قصدشان این بود صفحه‌ای را در سریع‌ترین زمان ممکن به نمایش گذارند.[۱۵۴]

موتور جستجوی گوگل در سال ۱۹۹۷ توسط لری پیج، سرگی برین و اسکات حسن ساخته شد.[۱۵۵][۱۵۶][۱۵۷] الگوریتم این موتور جستجو بدین گونه بود که صفحه‌های وب را در خود ذخیره می‌کرد تا کاربران بتوانند هر موضوع دلخواهشان را با به‌کارگیری کلمات کلیدی و عملگرها جستجو کنند. شمار صفحه‌هایی که تا سال ۲۰۱۶ در وبگاه گوگل ذخیره شده بودند ۱۳۰ تریلیون محاسبه شد و این در حالی بود که تا سال ۲۰۱۳، شمار این صفحات ۳۰ تریلیون تخمین زده شده بود.[۱۵۸] علی‌رغم محبوبیتی که این گونه جستجو دارد، تاکنون توسط سازمان‌های بسیاری مورد انتقاد گرفت. نیویورک تایمز در سال ۲۰۰۳ مدعی شد که ذخیره محتویات وبگاه‌ها گونه‌ای تخلف در حق تکثیر محسوب می‌شود، کاربران برای دستیابی به محتویات نیویورک تایمز باید در این وبگاه ثبت‌نام می‌کردند و مبلغی توسط آن‌ها پرداخت می‌شد، اما گوگل قادر بود نسخهٔ ذخیره‌شدهٔ این صفحات را بدون هیچ هزینه ای در اختیارات کاربران قرار دهد.[۱۵۹] همچنین سه نفر از نویسندگان نیویورک تایمز در سپتامبر ۲۰۰۵ از گوگل به دلیل نمایش آثار آن‌ها در بین نتایج جستجوی گوگل شکایت کردند و گوگل را متهم به نقض حق تکثیر و کسب درآمد از تبلیغات از طریق نمایش آثار آن‌ها در بین نتایج جستجو کردند.[۱۶۰]

https://harchizio4.blogspot.com/

در سال ۲۰۰۲، خدمتی با نام گوگل نیوز ارائه داد که اخبار روز را به صورت خودکار از منابع خبری استخراج می‌کرد و کاربران در آن قادر به جستجوی خبرها بودند.[۱۶۱] همچنین در اکتبر ۲۰۰۴ خدمتی با نام گوگل بوکز ارائه داد که با به‌کارگیری آن، کاربر قادر بود تا واژه یا متنی درون کتاب‌های موجود در پایگاه دادهٔ گوگل جستجو کند و بخش محدودی از نتایج جستجو در کتاب مورد نظر را ببینید.[۱۶۲] اگرچه این خدمت بحث‌برانگیز شد و گوگل نسخهٔ کامل کتاب‌هایی که اجازه داده می‌شد را به موتور جستجوی جدید خوب برای کتاب‌ها اختصاص داد. انجمن نویسندگان که شامل ۸۰۰۰ نویسنده آمریکایی بود در سال ۲۰۰۵ در دادگاه نیویورک شکایتی علیه این خدمت جدید گوگل کردند و گوگل پاسخ داد که این خدمت با قوانین حق تکثیر مربوط به کتاب‌ها سازگار است.[۱۶۳] سرانجام گوگل در سال ۲۰۰۹ نامه‌ای دریافت کرد مبنی بر اینکه اسکن کتاب‌ها را محدود به آمریکا و بریتانیا و استرالیا و کانادا کند.[۱۶۴] علاوه بر آن دادگاه مدنی پاریس در اواخر ۲۰۰۹ از گوگل خواست تا برخی از آثار خود را از پایگاه دادهٔ خود حذف کند.[۱۶۵] در پایان گوگل در رقابت با وبگاه آمازون تصمیم گرفت تا نسخه دیجیتال کتاب‌های جدید خود را برای فروش بگذارد.[۱۶۶]

جستجوگر گوگل، محبوب‌ترین خدمت این شرکت است و در نوامبر ۲۰۰۹ گوگل با ۶۵٪ از سهم بازار، موتور جستجوی برتر در آمریکا بود.[۱۶۷] گوگل از راه این وبگاه روزانه صدها میلیون دلار دریافت می‌کند. دامنه اصلی این وبگاه در اوت ۲۰۱۱، ۱۶۵ میلیون بار بازدید شده‌است.[۱۶۸] ترتیب قرارگرفتن نتایج جستجوی گوگل بستگی به عاملی به نام رتبه صفحه صفحه دارد. جستجوی گوگل با به کاربردن عملگرهای جبر بولی مانند شمول و عدم شمول، گزینه‌های بسیاری را برای کاربران قابل تنظیم کرده‌است. الگوریتم گوگل در مارس ۲۰۱۱ تغییر یافت و به محتویات با کیفیت بالاتر وزن بیشتری داد.[۱۶۹]

گوگل کروم

گوگل کروم یک مرورگر وب آزاد و رایگان است که در ۲ سپتامبر ۲۰۰۸ بر پایه پروژه کرومیوم عرضه شد. گوگل نخست توسعه‌دهندگان موزیلا فایرفاکس را استخدام کرد و در پایان محصول جدیدی با نام کروم را عرضه کرد.[۹۹] نخست نسخهٔ آزمایشی آن برای کاربران سیستم‌عامل ویندوز در یکصد کشور جهان عرضه شد ولی گوگل اعلام کرد که نسخه‌های منطبق با سیستم‌عامل گنو/لینوکس و اپل مکینتاش را نیز پس از آن توزیع خواهد کرد.[۱۷۰][۱۷۱] در آن زمان، اینترنت اکسپلورر با اختلاف فاحشی بازار مرورگرهای وب را در دست داشت و پس از آن نیز مرورگر موزیلا فایرفاکس محبوب بود، اما گوگل کروم پس از عرضه توانست به سرعت بسیار بالایی به محبوبیت برسد، به طوری که در سال ۲۰۱۱ با پشت سر گذاشتن فایرفاکس به دومین مرورگر محبوب تبدیل شد[۱۷۲] و در سال ۲۰۱۲ به محبوب‌ترین مرورگر تبدیل شد و همچنان در صدر مرورگرهای محبوب قرار دارد.[۱۷۳]

در ژوئن ۲۰۲۰، دادخواستی توسط دادگاه فدرال کالیفرنیا علیه گوگل تنظیم شد که مدعی بود گوگل از سال ۲۰۱۶، زمانی که مرورگر کروم در حالت ناشناس یا incognito قرار دارد، بدون اطلاع کاربران اقدام به جمع‌آوری اطلاعات آنان می‌کند و بدین منظور گوگل را ملزم به پرداخت ۵ میلیارد دلار کرد. اگرچه گوگل در نسخه‌های بعدی کروم اعلام کرد که این مسئله را برطرف کرده‌است، اما این موضوع باعث شد که از محبوبیت گوگل کروم کاسته شود و فرصتی را به مرورگرهای دیگر از جمله داک‌داک‌گو بدهد که مدعی بودند هرگز اطلاعات کاربران را ردگیری نمی‌کنند.[۱۷۴][۱۷۵][۱۷۶]

اندروید و پیکسل

گوشی هوشمند اچ‌تی‌سی دریم جی۱، نخستین تلفن همراه مجهز به اندروید

شرکت اندروید در اکتبر ۲۰۰۳ توسط اندی روبین، ریچ ماینر، نیک سیرز و کریس وایت تأسیس شد و هدف از تأسیس آن در زمان، تولید نرم‌افزاری برای دوربین‌های عکاسی بود که بتوان آن‌ها را به رایانه متصل کرد، اما پس از آن مسیر خود را به سمت گوشی‌های هوشمند تغییر داد.[۱۷۷] اندروید که بر پایهٔ هسته لینوکس ساخته شده بود.[۱۷۸] در سال ۲۰۰۵، این شرکت به مبلغی نامعلوم توسط گوگل خریداری شد و ادارهٔ آن به‌طور کامل در اختیار گوگل قرار گرفت.[۱۷۹] تخمینی که برای خرید گوگل شده بود، مبلغ ۵۰ میلیون دلار بود.[۱۸۰][۱۸۱]